Η αλλη όψη...

Η άλλη όψη της … Κίνας

Μια επίσκεψη στην Κίνα σίγουρα δεν αρκεί για να γνωρίσεις την αχανή αυτή χώρα, ούτε και το λαό της. Αρκεί όμως, για να αντιληφθείς ότι δεν πρόκειται για χώρα που μπορείς να περιγράψεις με μια μόνο εικόνα.

Εργαζόμενοι στη μέση του πουθενά που σκουπίζουν τον αυτοκινητόδρομο με τη σκούπα. Σειρές αστυνομικών στο εθνικό τους μουσείο για να σου κάνουν έλεγχο. Σειρές αστυνομικών στο αεροδρόμιο γα έλεγχο ταξιδιωτικών εγγράφων. Αυτά σου δίνουν την εντύπωση μιας χώρας που έχει απεριόριστο ανθρώπινο δυναμικό και το χρησιμοποιεί όπως θέλει!

Πολλές οι αντιφάσεις που συναντάς απλά με ένα περπάτημα στις μεγαλουπόλεις. Τόσο πολλές που μια εικόνα δεν φτάνει για να περιγράψεις αυτό που σήμερα πολλοί αποκαλούν το κινέζικο θαύμα.

Η Κύπρος με καθυστέρηση αρκετών ετών έχει αρχίσει τα τελευταία χρόνια να δείχνει ζωηρό ενδιαφέρον για επιχειρηματικές συναλλαγές με την Κίνα. Είναι ήδη ευρέως διαδεδομένα τα όσα λέγονται για πιθανές επενδύσεις στο παλιό αεροδρόμιο Λάρνακας και για επίδειξη μεγάλου ενδιαφέροντος κινέζων στην αγορά ακίνητης ιδιοκτησίας. Παράλληλα, φαίνεται να υπάρχει ζωηρό ενδιαφέρον κυπρίων για ευκαιρίες και επενδύσεις στην κινέζικη αγορά.

Το κινέζικο οικονομικό θαύμα το οποίο ξεκίνησε το 1978 με την πολιτική του Deng Xiaoping, «άνοιγμα και μεταρρύθμιση», έχει σαρώσει στο διάβα του τα εθνικά σύνορα και επηρεάζει σήμερα τις ζωές εκατομμυρίων πολιτών σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.  Οι μεγάλοι ρυθμοί ανάπτυξης της τάξης του 7%, που σε καιρούς μίας πρωτοφανούς άγριας παγκόσμιας καπιταλιστικής  κρίσης, δεν μπορούν να αφήνουν κανένα αδιάφορο, προσελκύουν χιλιάδες νέους από την ΕΕ,  τις ΗΠΑ και αλλού, οι οποίοι μπροστά στην απερίγραπτη αδιαφορία κυβερνήσεων και αγορών της Δύσης, επενδύουν τα όνειρά τους  στις όχθες του δράκου της Ανατολής.

Δυστυχώς για εμάς, όταν η Κίνα στα τέλη της δεκαετίας του 90 βρισκόταν στο απόγειό της, η χώρα μας σφύριζε αδιάφορα και με ανύπαρκτη (από άποψη οράματος και διορατικότητας)  πολιτική, δεν διεκδίκησε και δεν κατάφερε ως θα έπρεπε, να θέσει τις βάσεις για αξιοποίηση και ενίσχυση των σχέσεων με το γίγαντα της Ασίας. Αντί αυτού αναλώθηκε σε πυραυλολογίες, ενιαίες αμυντικές φανφάρες, φρούδες ελπίδες και χρηματιστηριακό τζόγο.  Αυτά και αν ήταν ιδεολογικές αγκυλώσεις!

Σήμερα και με καθυστέρηση ετών, η Κύπρος βρίσκεται σε θέση να αναθερμάνει και να δώσει νέα ώθηση στις σχέσεις της με την Κίνα. Αυτό οφείλεται σε σειρά πρωτοβουλιών των τελευταίων χρόνων και ανταλλαγές πολιτικών επισκέψεων σε όλα τα επίπεδα. Η χώρα μας θα πρέπει πλέον να κινηθεί με αυτοπεποίθηση και να κεφαλαιοποιήσει τις άριστες πολιτικές διμερείς σχέσεις με την Κίνα.   Αυτό φυσικά θα πρέπει να γίνει στοχευμένα και με έμφαση στους τομείς άμεσου ενδιαφέροντος για το νησί μας.  Ταυτόχρονα να πάψουμε να θεωρούμε την Κίνα ως τον "εύκολο" συνομιλητή. Χρειάζεται να πείσουμε για το ενδιαφέρον μας, τόσο σε πολιτικό όσο και σε επιχειρηματικό επίπεδο.

Πεδίο δόξης λαμπρό συνεπώς, υπάρχει για συνεργασία στους τομείς του τουρισμού, της ναυτιλίας, της υγείας, της ενέργειας, της γεωργίας – αλιείας κοκ. Φυσικά, για να έρθουν οι επιτυχίες θα χρειαστεί να αφιερώσουμε πόρους και να ακολουθήσουμε μία στρατηγική η οποία  δεν θα παραμένει προσκολλημένη στις επισκέψεις από και προς τις πρωτεύουσες των δύο χωρών, αλλά θα επικεντρώνεται στις σχέσεις με τις τοπικές κυβερνήσεις. Ως εκ τούτου, η έμφασή μας  θα πρέπει πλέον να δίδεται στις επαρχίες της Κίνας, των οποίων ο επιχειρηματικός κόσμος και η ηγεσία διψούν για επαφές και σχέσεις με άλλες χώρες.  Η πιο πάνω στρατηγική κρίνεται ως καθοριστικής σημασίας, καθώς αφενός η πρόσβαση στις επαρχιακές κυβερνήσεις και αγορές είναι απαλλαγμένη από την περισσή γραφειοκρατία του κέντρου και αφετέρου γιατί η μερική αυτοδυναμία και αυτοτέλεια των περιφερειακών κυβερνήσεων, επιτρέπει τη γρήγορη λήψη αποφάσεων και την διάθεση πόρων για επενδύσεις.

Η στρατηγική θέση της Κύπρου ως πέρασμα από τις αγορές τις Ανατολής προς τη Ευρώπη, μας δίνουν ένα σημαντικό προτέρημα σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Ας ελπίσουμε ότι το άνοιγμα προς την Κίνα δεν θα θυσιαστεί στο βωμό μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων και ότι δεν θα χαρακτηριστεί και αυτό ως ιδεολογική αγκύλωση. Σε τέτοιο ενδεχόμενο πάντως, θα πρέπει  να πρωτοτυπήσουμε και να κατηγορήσουμε τόσο την ΕΕ όσο και τις ΗΠΑ, στρατηγικούς εταίρους της Κίνας, ως ιδεολογικά αγκυλωμένες περιπτώσεις!